Η βιωσιμότητα δεν πρέπει πλέον να αποτελεί μια παράλληλη εταιρική υποχρέωση, αλλά καλείται να ενσωματωθεί στον πυρήνα της επιχειρηματικής στρατηγικής. Το ευρωπαϊκό τοπίο γύρω από τη βιωσιμότητα βρίσκεται σε περίοδο σημαντικών αλλαγών, καθώς είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια απλοποίησης του κανονιστικού πλαισίου. Το ερώτημα είναι αν το ESG θα καταφέρει να περάσει από την υποχρέωση συμμόρφωσης στην επιχειρηματική ατζέντα, ως εργαλείο στρατηγικής.
Η απάντηση που αναδείχθηκε μέσα από τη συζήτηση στελεχών επιχειρήσεων στο πάνελ του «Sustainability Forum», με θέμα «The Sustainability Leader’s Edge: Influence, Culture & Transformation», ήταν πως η βιωσιμότητα δεν μπορεί να περιορίζεται στην παραγωγή εκθέσεων και στην κάλυψη κανονιστικών απαιτήσεων. Χρειάζεται να συνδέεται με την εταιρική κουλτούρα και να αποτελεί μέρος της νοοτροπίας των στελεχών, ώστε η εκάστοτε επιχείρηση να έχει την ικανότητα να παραμένει επιτυχημένη σε βάθος χρόνου.
Π. Λουκόπουλος: Η βιωσιμότητα είναι μια «ικανότητα»
Ο κ. Πολυδεύκης Λουκόπουλος, Chairman και CEO της Signify, ανέφερε χαρακτηριστικά πως η βιωσιμότητα αποτελεί μία από τις πιο ουσιαστικές ικανότητες που μπορεί να έχει ένας οργανισμός: «να είναι επιτυχημένος σήμερα, αλλά να μπορεί να είναι επιτυχημένος και στο μέλλον».
Στο ερώτημα πώς μπορεί ένας CEO να πετύχει κάτι τέτοιο, η απάντησή του είναι πως οφείλει να δώσει στη βιωσιμότητα τη βαρύτητα που της αρμόζει από την αρχή και να την αναδείξει, απλοποιώντας την. Η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει ένας επικεφαλής είναι πολλές φορές η περιορισμένη γνώση των εργαζομένων μιας εταιρείας γύρω από τη βιωσιμότητα, σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τον τομέα των πωλήσεων ή του marketing.
Παράλληλα, όμως, η έλλειψη γνώσης δεν αφορά μόνο ορισμένους εργαζομένους, αλλά και ολόκληρες επιχειρήσεις. Ο Δρ. Λουκόπουλος χωρίζει τις εταιρείες σε τρεις κατηγορίες.
Στην πρώτη κατηγορία τοποθετεί τις εταιρείες οι οποίες δεν γνωρίζουν ουσιαστικά το αντικείμενο της βιωσιμότητας και, όπως υποστηρίζει, για να κινητοποιηθούν ίσως χρειάζεται να ακούσουν πως «πρόκειται για μια ικανότητα που αν δεν την έχεις, δεν θα υπάρξεις στο μέλλον».
Στη δεύτερη κατηγορία βρίσκονται όσοι έχουν Sustainability function και λειτουργούν ενεργά γύρω από τη βιωσιμότητα.
Στην τρίτη κατηγορία τοποθετεί τις εταιρείες που έχουν πάει ένα βήμα παρακάτω από το sustainability function, με τη βιωσιμότητα να έχει γίνει κομμάτι της ίδιας της εταιρείας.
Π. Κατριβάνος: Το κέρδος μπορεί να συνδυαστεί με τη βιωσιμότητα
Ο κ. Περικλής Κατριβάνος, CEO της εταιρείας Νερών Πηγών Γράμμου (Arrena), τοποθετείται κι εκείνος αναλόγως ως προς τη σημασία της ενσωμάτωσης της βιωσιμότητας στην κύρια στρατηγική της επιχείρησης, αντί να αποτελεί ένα παράπλευρο κομμάτι.
Χρειάζεται, λοιπόν, από τον CEO αλλαγή της ατζέντας, ώστε η βιωσιμότητα να μη μετατραπεί σε ένα κόστος marketing που απλώς υλοποιήθηκε για να υπάρχει, αλλά να αντιμετωπίζεται ως επένδυση. Όπως αναφέρει, με τις κατάλληλες κινήσεις —και υπάρχουν αρκετά παραδείγματα εταιρειών— η βιωσιμότητα μπορεί να φέρει σημαντικά αποτελέσματα τόσο στη μείωση του κόστους όσο και στην κερδοφορία.
Γ. Δημαράκης: Βασικό skill η περιέργεια
Ο κ. Γιάννης Δημαράκης, CEO της Scotwork, μίλησε για τις δεξιότητες που χρειάζεται ένα στέλεχος βιωσιμότητας. Ως κυριότερη ξεχώρισε την… περιέργεια. Την περιέργεια να εντοπίσει τι κινητοποιεί κάθε τμήμα της εταιρείας και, ως εκ τούτου, να το διαχειριστεί με τον κατάλληλο τρόπο.
Ως «blind spot» χαρακτήρισε, από την άλλη, την επικέντρωση στην καθημερινότητα και στο βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα, καθώς μπορεί να αποπροσανατολίσει από τη μακροπρόθεσμη στρατηγική.
Το κοινό πεδίο των τοποθετήσεων είναι ότι η βιωσιμότητα αποκτά ουσιαστική επιχειρηματική αξία όταν παύει να αποτελεί ένα ξεχωριστό project ή μια υποχρέωση reporting. Η μετάβαση απαιτεί αλλαγή ατζέντας, συμμετοχή των εργαζομένων, κατανόηση των πραγματικών κινήτρων και σύνδεση των ESG στόχων με την κύρια επιχειρηματική στρατηγική.