Η προστασία μιας περιοχής δεν αρκεί όταν τα ζώα δεν μπορούν να μετακινηθούν προς νερό, τροφή και καταφύγιο. Καθώς η κλιματική αλλαγή μεταβάλλει τη διαθεσιμότητα αυτών των πόρων, η αποκατάσταση οικοσυστημάτων και η διατήρηση ασφαλών διαδρομών γίνονται κρίσιμες τόσο για την άγρια ζωή όσο και για τις κοινότητες που μοιράζονται τα ίδια τοπία, επισημαίνει το WWF.
.
Ξηρασίες, μεταβολές στις βροχοπτώσεις, ακραία ζέστη, πυρκαγιές και πλημμύρες αλλάζουν τις συνθήκες επιβίωσης των άγριων ζώων. Η δυνατότητά τους να μετακινούνται ανάμεσα σε διαφορετικούς βιότοπους, αναζητώντας τους πόρους που χρειάζονται, αποκτά επομένως μεγαλύτερη σημασία.
Αυτή η δυνατότητα περιγράφεται ως οικολογική συνδεσιμότητα. Δεν αφορά μόνο την ύπαρξη μιας ανοιχτής διαδρομής ανάμεσα σε προστατευόμενες περιοχές, αλλά και την κατάσταση των οικοσυστημάτων κατά μήκος της: αν διαθέτουν νερό, βλάστηση, τροφή και ασφαλή σημεία διέλευσης.
Σύμφωνα με το WWF, η διατήρηση αυτών των συνδέσεων μπορεί να περιορίσει και τον ανταγωνισμό με ανθρώπους που εξαρτώνται από τους ίδιους φυσικούς πόρους. Παραδείγματα από το Μπουτάν, την Κένυα και το Περού δείχνουν πώς η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή μπορεί να συνδυαστεί με την προστασία της βιοποικιλότητας.
Μπουτάν: Αποκατάσταση νερού και βλάστησης
Στο καταφύγιο άγριας ζωής Jomotsangkha, στο νοτιοανατολικό Μπουτάν κοντά στα σύνορα με την Ινδία, η ξηρασία, οι πλημμύρες, η διάβρωση και η αποξήρανση πηγών υποβαθμίζουν οικοσυστήματα γλυκού νερού που χρησιμοποιούν τόσο τα ζώα όσο και οι γύρω κοινότητες.
Οι παρεμβάσεις στις Seven Sister Lakes περιλαμβάνουν αποκατάσταση των λιμνών, επαναφορά της αυτόχθονης βλάστησης και βελτίωση της πρόσβασης στο νερό. Στόχος είναι να ανασυγκροτηθεί ένα διασυνδεδεμένο σύστημα υγροτόπων, το οποίο θα παρέχει πιο αξιόπιστες πηγές νερού και τροφής.
Ασιατικοί ελέφαντες, τίγρεις, λεοπαρδάλεις, γκαούρ και ελάφια σαμπάρ συγκαταλέγονται στα είδη που μπορούν να ωφεληθούν κατά τις μετακινήσεις τους στην περιοχή.
Κένυα: Ενίσχυση ενός διαδρόμου για τις ζέβρες
Στη βόρεια Κένυα, η ξηρασία και οι αλλαγές στην εποχικότητα των βροχοπτώσεων υποβαθμίζουν λιβαδικές εκτάσεις μέσα σε σημαντικό διάδρομο μετακίνησης για τις απειλούμενες ζέβρες του Γκρέβι.
Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν χαμηλά ημικυκλικά χωμάτινα αναχώματα, τα οποία συγκρατούν βρόχινο νερό και επιφανειακές απορροές, σπορά αυτοχθόνων αγρωστωδών και αποκατάσταση αυλακώσεων διάβρωσης. Μέσω αυτών επιδιώκεται η ανάκαμψη της βλάστησης και η αύξηση της διαθέσιμης τροφής μέσα στον διάδρομο.
Η αποκατάσταση βοηθά παράλληλα στον περιορισμό του ανταγωνισμού ανάμεσα στις ζέβρες και στα κτηνοτροφικά ζώα. Η προστασία της άγριας ζωής συνδέεται έτσι με τη διατήρηση πόρων που χρειάζονται και οι τοπικές κοινότητες.
Περού: Λιγότερες συγκρούσεις με τους ιαγουάρους
Στην περιοχή Madre de Dios του Περού, η ξηρασία και η ακραία ζέστη εντείνουν τη λειψυδρία και υποβαθμίζουν τους βοσκοτόπους. Οι πιέσεις αυτές φέρνουν τους ιαγουάρους σε συχνότερη επαφή με κτηνοτροφικά ζώα, αυξάνοντας τον κίνδυνο σύγκρουσης με τους ανθρώπους.
Το έργο που παρουσιάζει το WWF περιλαμβάνει αναδάσωση υποβαθμισμένης παρόχθιας έκτασης 30 acres, περίπου 121 στρεμμάτων, με 5.000 φυτά αυτοχθόνων ειδών. Παράλληλα, περιφράξεις για τα κτηνοτροφικά ζώα και καλύτερη διαχείριση του νερού αποσκοπούν στη μείωση των περιστατικών σύγκρουσης.
Η προστασία καλλιεργειών, ζώων και εισοδημάτων αποτελεί μέρος της διατήρησης ασφαλών διαδρομών για την άγρια ζωή. Όταν οι κοινότητες μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα τις κλιματικές πιέσεις, δημιουργούνται καλύτερες προϋποθέσεις συνύπαρξης.
Τα έργα, που υποστηρίζονται μέσω πρωτοβουλιών όπως το Climate Crowd και το Wildlife Adaptation Innovation Fund, αναδεικνύουν μια κοινή ανάγκη: οι διαδρομές μετακίνησης πρέπει να παραμένουν λειτουργικές, με υγιή οικοσυστήματα και διαθέσιμους πόρους σε όλο το μήκος τους.
Πηγή: WWF








