Η SFDR 2.0 σηματοδοτεί τη βαθύτερη αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού πλαισίου βιώσιμης χρηματοδότησης από την υιοθέτηση του Sustainable Finance Disclosure Regulation. Με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να εισέρχεται στη φάση της συννομοθέτησης, η αγορά κεφαλαίων προετοιμάζεται για μια νέα αρχιτεκτονική κατηγοριοποίησης ESG προϊόντων, απλούστερες γνωστοποιήσεις και σαφέστερα όρια σε ό,τι αφορά τις εξαιρέσεις και τη χρήση πράσινων ομολόγων.
.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2026, η ICMA (International Capital Market Association) δημοσίευσε αναλυτικό σχολιασμό και προτάσεις επί της αναθεώρησης, αναγνωρίζοντας ότι η κατεύθυνση της SFDR 2.0 ανταποκρίνεται στο αίτημα της αγοράς για μεγαλύτερη σαφήνεια και απλοποίηση, αλλά επισημαίνοντας παράλληλα κρίσιμα σημεία που απαιτούν διόρθωση ή διευκρίνιση.
Η βασική αλλαγή της SFDR 2.0 είναι η αντικατάσταση του υφιστάμενου συστήματος Article 8 και Article 9 – που στην πράξη λειτούργησε ως μη επίσημο σύστημα «ετικετών» – από τρεις σαφείς κατηγορίες προϊόντων: Transition, ESG Basics και Sustainable. Κάθε κατηγορία απαιτεί ελάχιστο ποσοστό 70% επιλέξιμων επενδύσεων που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια ή, εναλλακτικά, 15% ευθυγράμμιση με την EU Taxonomy σε επίπεδο χαρτοφυλακίου. Η λογική μετατοπίζεται από τις απλές γνωστοποιήσεις σε ένα πιο κανονιστικό σύστημα με αντικειμενικά thresholds και ρητές εξαιρέσεις.
Στην κατηγορία Transition, οι επενδύσεις θα πρέπει να στηρίζουν σαφείς και μετρήσιμους στόχους μετάβασης, συμπεριλαμβανομένων χαρτοφυλακίων που ευθυγραμμίζονται με Climate Transition Benchmarks (CTB) ή Paris-Aligned Benchmarks (PAB). Η κατηγορία Sustainable θέτει αυστηρότερα κριτήρια, ενσωματώνοντας τα PAB exclusions και αποκλείοντας εταιρείες με συγκεκριμένα επίπεδα εσόδων από άνθρακα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο ή ηλεκτροπαραγωγή υψηλών εκπομπών. Η ESG Basics λειτουργεί ως ευρύτερη κατηγορία ενσωμάτωσης παραγόντων βιωσιμότητας, διατηρώντας βασικές εξαιρέσεις.
Σημαντική είναι και η απλοποίηση του καθεστώτος γνωστοποιήσεων. Η SFDR 2.0 προβλέπει κατάργηση των PAI (Principal Adverse Impacts) γνωστοποιήσεων σε επίπεδο οντότητας και περιορισμό των product disclosures σε δύο σελίδες, επιδιώκοντας να μειώσει τη διοικητική επιβάρυνση χωρίς να αποδυναμώσει τη διαφάνεια. Η αγορά είχε επανειλημμένα επισημάνει ότι η πολυπλοκότητα των υφιστάμενων templates υπονόμευε την ουσιαστική κατανόηση από τους επενδυτές.
Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα αφορά τις εξαιρέσεις που σχετίζονται με fossil fuel exposure. Η ICMA υποστηρίζει ότι η πλήρης απαγόρευση επενδύσεων σε εταιρείες με legacy έσοδα από hard coal και lignite ενδέχεται να έρχεται σε αντίθεση με τον ίδιο τον στόχο της μετάβασης, εφόσον οι εταιρείες αυτές ακολουθούν αξιόπιστα σχέδια απεξάρτησης. Η έννοια του “credible transition plan” αναδεικνύεται σε κομβικό σημείο της αναθεώρησης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και η μεταχείριση των Use-of-Proceeds (UoP) bonds. Η ICMA ζητά ρητή αναγνώριση των ICMA Principles και ευθυγράμμιση της μεταχείρισης των ICMA-aligned ομολόγων με τα EuGBs (European Green Bonds). Επισημαίνεται μάλιστα πιθανή κανονιστική ασυνέπεια όπου η κατηγορία Transition εμφανίζεται αυστηρότερη από τη Sustainable σε ορισμένες περιπτώσεις. Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια αγορά βιώσιμων ομολόγων ύψους 5,3 τρισ. δολαρίων, με ετήσια έκδοση το 2025 στα 976 δισ. δολάρια, που αντιστοιχεί σε περίπου 10% της παγκόσμιας αγοράς ομολόγων.
Η πρόκληση για τη SFDR 2.0 δεν είναι μόνο τεχνική. Είναι στρατηγική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να διαμορφώσει ένα πλαίσιο που θα ενισχύει την αξιοπιστία των ESG claims, θα κατευθύνει αποτελεσματικά κεφάλαια προς τη μετάβαση και ταυτόχρονα θα διατηρεί την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών. Η τελική ισορροπία μεταξύ σαφήνειας, ευελιξίας και διεθνούς συμβατότητας θα καθορίσει αν η SFDR 2.0 θα αποτελέσει εργαλείο ενίσχυσης της βιώσιμης ανάπτυξης ή παράγοντα περαιτέρω πολυπλοκότητας για τη βιομηχανία κεφαλαίων.
Πηγή: ICMA – Commentary and recommendations for the SFDR review, 4 Φεβρουαρίου 2026 (επικαιροποίηση 9 Φεβρουαρίου 2026)
