Η συζήτηση για το νερό στην Ελλάδα έχει περάσει προ πολλού από τη θεωρία στην πράξη — και μάλιστα με πιεστικούς όρους. Η αυξανόμενη πίεση στους υδατικούς πόρους φέρνει στην επιφάνεια όχι μόνο τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, αλλά και χρόνιες παθογένειες στον τρόπο που οργανώνεται η παραγωγή και η διαχείριση. Στο επίκεντρο αυτής της εξίσωσης βρίσκεται η γεωργία, ο τομέας που συνδέεται πιο άμεσα και πιο απαιτητικά με τη χρήση του νερού.
.
Αυτό αναδείχθηκε και στο πρώτο πάνελ της ημερίδας «Το Νερό σε Κρίση: Προκλήσεις & Λύσεις για ένα Βιώσιμο Μέλλον», που πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαρτίου στο Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, από το HeDA Sustainability Committee, υπό την αιγίδα της Ολλανδικής Πρεσβείας στην Ελλάδα.
Την εκδήλωση παρουσίασε η διευθύντρια του ESG Stories, Φαίδρα Μαυρογιώργη, ενώ το πρώτο πάνελ επικεντρώθηκε στις πραγματικές αιτίες της υδατικής κρίσης, στις αδυναμίες της δημόσιας διαχείρισης και στην ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων — με ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση νερού και γεωργίας, έναν τομέα όπου το πρόβλημα αποτυπώνεται με τον πιο καθαρό τρόπο.
Σήμερα το 85% των αναγκών νερού αφορούν τον τομέα της γεωργίας στη χώρα μας, κι όμως ο πληθυσμός που απασχολείται στον τομέα παραμένει μη εκπαιδευμένος σε μεθόδους ορθής διαχείρισης. Ο ο καθηγητής Υδρολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικόλαος Δέρκας, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι μόλις το 0,8% των αγροτών έχουν λάβει κάποια σχετική εκπαίδευση. Δηλαδή, ούτε ένας στους 100…
«Η ελληνική γεωργία χρειάζεται συνεργατισμό και εκπαίδευση», υπογράμμισε και ο κ.Λαγουβάρδος. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι τώρα η ώρα να μιλάμε για «γεωργία ακριβείας», διότι υπολειπόμαστε σε προηγούμενα βήματα. «Είναι σα να πηγαίνεις από το κάρο στο διαστημόπλοιο» ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ο βασικός τομέας επενδύσεων θα έπρεπε να είναι η εκπαίδευση των ίδιων των παραγωγών.
Στο ίδιο κλίμα, η Διευθύντρια της Διανέοσις, Φαίη Μακαντάση, επέμεινε ιδιαίτερα στη σημασία του αγροτικού τομέα, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική αναπτυξιακή στρατηγική χωρίς την ένταξή του στο επίκεντρο του σχεδιασμού, ενώ υπογράμμισε την ανάγκη εκπαίδευσης των αγροτών, όχι μόνο για λόγους παραγωγικότητας, αλλά και για λόγους επισιτιστικής ασφάλειας. «Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, δεν μπορεί το υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης να είναι χαμηλής σημασίας στην κατάταξη των Υπουργείων. Σήμερα κατατάσσεται προτελευταίο σε σημαντικότητα στην κοινή γνώμη ξεπερνώντας μόνο το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης» σημείωσε χαρακτηριστικά η ίδια.
