Νέες επιστημονικές ενδείξεις ενισχύουν τις ανησυχίες για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το μεθάνιο στην επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής, καθώς ερευνητές προειδοποιούν ότι η τήξη των πάγων στη Γροιλανδία ενδέχεται να απελευθερώσει μεγάλες ποσότητες εγκλωβισμένου αερίου από τον βυθό της Αρκτικής.
.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Geoscience, εξετάζει φαινόμενα που καταγράφηκαν μετά το τέλος της τελευταίας παγετώδους περιόδου, περίπου πριν από 19.000–29.000 χρόνια, και καταλήγει ότι η τήξη των παγετώνων μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενεργοποίησης εκτεταμένων εκπομπών μεθανίου.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τεράστιες ποσότητες μεθανίου βρίσκονται αποθηκευμένες σε μορφή υδριτών μεθανίου, γνωστών και ως «fire ice». Πρόκειται για παγωμένες δομές στις οποίες μόρια αερίου εγκλωβίζονται μέσα σε κρυστάλλους νερού. Αν και αποτελούνται κατά περίπου 85% από νερό, μπορούν να αναφλεγούν υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Οι επιστήμονες εντόπισαν περίπου 50 μεγάλες κοιλότητες στον πυθμένα του κόλπου Melville στη βορειοδυτική Γροιλανδία, με βάθος έως 37 μέτρα. Αρχικά θεωρήθηκε ότι είχαν δημιουργηθεί από παγόβουνα, ωστόσο αναλύσεις ιζημάτων και σεισμικά δεδομένα οδήγησαν σε διαφορετικό συμπέρασμα.
Η ομάδα εκτιμά ότι κατά την περίοδο υποχώρησης των παγετώνων, μεγάλες ποσότητες λιωμένου νερού διείσδυσαν στα ιζήματα και αποσταθεροποίησαν τους υδρίτες μεθανίου, απελευθερώνοντας αέριο που μέχρι τότε θεωρούνταν ασφαλώς παγιδευμένο.
Ο επικεφαλής της έρευνας, Mads Huuse από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, προειδοποίησε ότι η διαδικασία αυτή ίσως δεν αποτελεί ιστορικό φαινόμενο του παρελθόντος. Όπως σημείωσε, αντίστοιχα γεωλογικά χαρακτηριστικά υπάρχουν σε πολλές περιοχές της Αρκτικής και θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν ξανά καθώς οι παγετώνες συνεχίζουν να υποχωρούν.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ιστορική απελευθέρωση θα μπορούσε να έφτασε έως και τα 130 εκατ. τόνους μεθανίου, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου σε δύο χρόνια εκπομπών ορυκτών καυσίμων των Ηνωμένων Πολιτειών, αν και η εκπομπή αυτή πιθανότατα εκδηλώθηκε σταδιακά σε βάθος χρόνου.
Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής ενδέχεται να υπάρχουν ακόμη μεγαλύτερα αποθέματα. Συνολικά, οι πολικές περιοχές εκτιμάται ότι φιλοξενούν από 100 έως 760 δισ. τόνους μεθανίου σε θαλάσσιους και υποπαγετωνικούς υδρίτες.
Η απελευθέρωση έστω και μέρους αυτών των αποθεμάτων θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω το φαινόμενο της υπερθέρμανσης, δημιουργώντας έναν μηχανισμό επιτάχυνσης της κλιματικής αλλαγής που μέχρι σήμερα δεν είχε συνυπολογιστεί επαρκώς στα κλιματικά μοντέλα.
Πηγή: New Scientist / Nature Geoscience.
