ESG+Stories

COP31: Η Δύση υποχωρεί και η Κίνα κερδίζει έδαφος στην ενεργειακή μετάβαση

Τι δείχνει η COP31 για την απουσία των ΗΠΑ, την κλιματική χρηματοδότηση και την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας στην ενεργειακή μετάβαση.
COP31: Η Δύση υποχωρεί και η Κίνα κερδίζει έδαφος στην ενεργειακή μετάβαση

Στην COP31 της Αττάλειας εγγράφηκαν 93.000 συμμετέχοντες και 77 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, αριθμός ρεκόρ για τη διάσκεψη. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ απουσιάζουν, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χαμηλώσει τις προσδοκίες της και λίγες ανεπτυγμένες χώρες έχουν ανανεώσει τις χρηματοδοτικές δεσμεύσεις τους μετά τη λήξη τους το 2025. Στην ανάλυσή τους, ο Κρις Άιλετ και η Έλι Μακμίλαν-Φοξ βλέπουν στην Αττάλεια μια μετατόπιση ισχύος. Οι χώρες που διαμόρφωσαν τους κανόνες της διεθνούς κλιματικής πολιτικής δυσκολεύονται να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, ενώ η Κίνα προμηθεύει μεγάλο μέρος της τεχνολογίας που χρειάζεται η ενεργειακή μετάβαση.

.

Οι παλιές κατηγορίες της κλιματικής διπλωματίας

Η διάκριση ανάμεσα σε ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες εξακολουθεί να καθορίζει ποιος αναμένεται να χρηματοδοτήσει την κλιματική δράση και ποιος να λάβει στήριξη. Στην ίδια κατηγορία, όμως, βρίσκονται σήμερα ευάλωτες οικονομίες, πλούσια κατά κεφαλήν κράτη του Κόλπου και η Κίνα, που έχει αποκτήσει κυρίαρχη θέση στις καθαρές τεχνολογίες. Η συζήτηση για τη μεταφορά τεχνογνωσίας στηρίζεται έτσι σε έναν διαχωρισμό που αποτυπώνει όλο και λιγότερο το ποιος διαθέτει την τεχνολογία και το κεφάλαιο.

Η πρόταση της Αυστραλίας και της Τουρκίας για αύξηση του μεριδίου του ηλεκτρισμού στην παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας δείχνει μια δεύτερη δυσκολία. Ο στόχος για τον εξηλεκτρισμό δεν συνοδεύεται από απαίτηση το πρόσθετο ρεύμα να προέρχεται από πηγές χαμηλών εκπομπών. Οι συγγραφείς αποδίδουν αυτή την παράλειψη στη συνεχιζόμενη επιρροή των συμφερόντων των ορυκτών καυσίμων.

Η απουσία των ΗΠΑ και η διαμάχη για τη χρηματοδότηση

Η απουσία αμερικανικής αντιπροσωπείας αποτυπώνει τη στροφή της Ουάσιγκτον υπό τον Ντόναλντ Τραμπ προς μια στρατηγική ενεργειακής κυριαρχίας που στηρίζεται στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Η ΕΕ, από την πλευρά της, έδωσε βάρος στον εξηλεκτρισμό, ενώ αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες προτίμησαν τη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στο Δουβλίνο, με επίκεντρο την ασφάλεια. Ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσαν νέες χρηματοδοτικές δεσμεύσεις στην COP31, την ώρα που στο εσωτερικό τους στηρίζουν νέες υποδομές ή εξορύξεις ορυκτών καυσίμων.

Για τις αναπτυσσόμενες χώρες, η χρηματοδότηση της προσαρμογής και η κάλυψη των κλιματικών απωλειών και ζημιών αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα. Οι ανεπτυγμένες οικονομίες είχαν δεσμευτεί να ηγηθούν της προσπάθειας για αύξηση της κλιματικής χρηματοδότησης στα 300 δισ. δολάρια έως το 2035. Η περιορισμένη ανανέωση των δεσμεύσεων που έληξαν το 2025 δοκιμάζει την αξιοπιστία αυτής της υπόσχεσης.

Η Κίνα αποκτά επιρροή μέσω της καθαρής τεχνολογίας

Η Κίνα αντιστοιχούσε στο 29,5% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 2025. Ταυτόχρονα, εξάγει φωτοβολταϊκά, μπαταρίες και ηλεκτρικά οχήματα και επενδύει στην παραγωγή καθαρών τεχνολογιών στο εξωτερικό. Κατά τους συγγραφείς, αυτή η βιομηχανική παρουσία ενισχύει τη θέση του Πεκίνου στον Παγκόσμιο Νότο, ακόμη κι ενώ διατυπώνονται ανησυχίες για τον ρόλο του στις προσπάθειες καθυστέρησης του διεθνούς έργου για την κλιματική επιστήμη.

Η Αττάλεια δείχνει ότι η επιρροή στην κλιματική πολιτική κρίνεται πλέον και έξω από την αίθουσα των διαπραγματεύσεων. Για τις χώρες που χρειάζονται κεφάλαια για να αντέξουν τις συνέπειες της υπερθέρμανσης και εξοπλισμό για να αλλάξουν ενεργειακό μοντέλο, έχει πρακτική σημασία ποιος τηρεί τις χρηματοδοτικές υποσχέσεις του, ποιος διαθέτει την τεχνολογία και ποιος επενδύει στην παραγωγή της.

ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ