Η μόδα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στις κλιματικές δεσμεύσεις που ανέλαβε στις αρχές της δεκαετίας και στην πραγματική πρόοδο που έχει πετύχει μέχρι σήμερα. Παρότι μεγάλοι όμιλοι είχαν δεσμευθεί να μειώσουν σημαντικά τις εκπομπές της εφοδιαστικής τους αλυσίδας έως το 2030, η πορεία του κλάδου δείχνει πλέον ότι οι περισσότεροι στόχοι βρίσκονται εκτός χρονοδιαγράμματος.
.
Σύμφωνα με ανάλυση του Business of Fashion, ορισμένες εταιρείες, όπως η H&M και η Kering, έχουν μειώσει τις εκπομπές τους κατά περισσότερο από 1/3, ωστόσο η πλειονότητα των μεγάλων brands κινείται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς. Η Adidas και η Inditex έχουν πετύχει μέχρι στιγμής μόνο μονοψήφιες ποσοστιαίες μειώσεις, παρότι έχουν θέσει στόχους μείωσης 42% και 51% αντίστοιχα έως το τέλος της δεκαετίας. Την ίδια ώρα, η Burberry μετέθεσε τον στόχο της για μηδενικές καθαρές εκπομπές κατά 10 χρόνια, από το 2040 στο 2050.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο μεμονωμένες εταιρείες. Η Cascale, συμμαχία βιωσιμότητας του κλάδου, διαπίστωσε φέτος ότι η μόδα έχει σημειώσει μόνο οριακή πρόοδο στη μείωση των εκπομπών της. Αντίστοιχα, το Apparel Impact Institute ανακοίνωσε ότι έχει επιτύχει μόλις το 10,9% του στόχου του για μείωση 100 εκατ. τόνων εκπομπών άνθρακα έως το 2030.
Βασική αιτία της καθυστέρησης είναι ότι οι αρχικοί στόχοι τέθηκαν χωρίς επαρκείς οδικούς χάρτες εφαρμογής. Η οικονομική πίεση, η περιορισμένη διάθεση των καταναλωτών να πληρώσουν ακριβότερα «πράσινα» προϊόντα και η χαλάρωση ορισμένων κανονιστικών πιέσεων σε ΗΠΑ και Ευρώπη έχουν μετατοπίσει τη βιωσιμότητα χαμηλότερα στην εταιρική ατζέντα.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, ωστόσο, βρίσκεται στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η παραγωγή υλικών αντιστοιχεί περίπου στο 55% του αποτυπώματος εκπομπών της βιομηχανίας, σύμφωνα με το Apparel Impact Institute, και συνεχίζει να αυξάνεται. Οι περισσότερες εταιρείες μόδας δεν κατέχουν τα εργοστάσια των προμηθευτών τους, γεγονός που καθιστά δύσκολη και δαπανηρή την υλοποίηση έργων απανθρακοποίησης.
Οι πρώτες μειώσεις εκπομπών προήλθαν κυρίως από πιο εύκολες παρεμβάσεις, όπως βελτιώσεις ενεργειακής απόδοσης, αντικατάσταση φωτισμού ή περιορισμός της χρήσης άνθρακα σε εργοστάσια προμηθευτών. Η επόμενη φάση, όμως, απαιτεί πολύ μεγαλύτερες επενδύσεις: εξηλεκτρισμό βιομηχανικών διεργασιών, αντλίες θερμότητας ατμού, θερμική αποθήκευση και αντικατάσταση λεβήτων που λειτουργούν με ορυκτά καύσιμα. Πρόκειται για έργα που συχνά απαιτούν επενδύσεις επταψήφιου ύψους και έχουν μεγαλύτερο χρόνο απόσβεσης.
Η αναθεώρηση του Corporate Net-Zero Standard από το Science Based Targets initiative δείχνει ότι η συζήτηση μετατοπίζεται πλέον από τις φιλόδοξες ανακοινώσεις στην πρακτική εφαρμογή. Το νέο πλαίσιο δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη βραχυπρόθεσμη λογοδοσία και σε συγκεκριμένα μέτρα απανθρακοποίησης, επιχειρώντας παράλληλα να αναγνωρίσει την πολυπλοκότητα των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων.
Το ερώτημα είναι αν η στροφή αυτή αρκεί για να επαναφέρει τη μόδα σε τροχιά επίτευξης των κλιματικών της στόχων. Για την ώρα, η εικόνα δείχνει ότι οι μεγάλες δεσμεύσεις της προηγούμενης δεκαετίας χρειάζονται πλέον κάτι πολύ πιο δύσκολο: χρηματοδότηση, συνεργασία με τους προμηθευτές και πραγματικά εφαρμόσιμα σχέδια μείωσης εκπομπών.
Πηγή: Business of Fashion
